De zienersSulaiman Addonia (vertaald door Lucie van Rooijen) In De zieners volgen we de eerste Londense jaren van de dakloze Eritrese vluchtelinge Hannah, tegen de achtergrond van haar tijdelijke opvangadres in Kilburn en een parkje in Bloomsbury. In dit nieuwe bestaan ontdekt ze dat ze niet enkel gedefinieerd wordt door haar land van herkomst of status als vluchteling, maar dat de diepe, uiterst intieme aspecten van haar leven en seksualiteit net zozeer vormen

In de jaren dertig verscheen haar dichtbundel Poèmes et Chansons

Toon Tellegen

Tamara Hartman speaks with Tineke

het uitsterven van dieren en planten

Gorgeously translated by Lydia Davis

relating to

The smell of trash on a winter street

through her nightly tale-telling

Mayer has called Memory “an emotional science project

Reden om te vrezen voor een uitstalkast van misère en beklag

of Eliot’s first wife

je hoeft haar alleen maar te zien